Je vindt je huis best gezellig en in de basis prima. Je meubels zijn met aandacht gekozen, de muren zijn strak gestuukt en als iemand binnenkomt denkt diegene waarschijnlijk: wat een fijn huis. En toch voel jij dat er nog iets mist.

En dat is vaak de persoonlijke laag. Een mooie basis is fijn. Maar dit betekent dat je huis nog persoonlijker mag worden.

Ik zie regelmatig huizen waarin ik de bewoner mis en zich een beetje heeft ingehouden. Die uitgesproken kleur die ze prachtig vindt, maar niet durfde te kiezen. Kunst waar ze steeds naar kijkt maar niet koopt. Een erfstuk dat ergens op zolder staat. Of juist die gekke combinatie waarvan ze denkt: kan dit eigenlijk wel?